Σχολιάστε

Ο σοφός ήλιος μας μιλά για τους μήνες

ΗΛΙΟΣ

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Ο Σεπτέμβριος είναι ο ένατος μήνας του χρόνου. Είναι η αρχή του φθινοπώρου. Αυτό το μήνα αρχίζει η προετοιμασία της σποράς των χωραφιών. Στα παλιά χρόνια την 1η Σεπτεμβρίου, οι άνθρωποι ράντιζαν με αγιασμό, ο καθένας το σπίτι, τα’ αμπέλια και οι ψαράδες τα δίχτυα τους για να έχουν καρπό και ψάρια.
Ο χρόνος για τις δουλειές των γεωργών και των ναυτικών ήταν μέχρι τη 14η Σεπτεμβρίου, τη γιορτή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, τη σημαντικότερη γιορτή του μήνα. Γι’ αυτό σε πολλούς τόπους ο μήνας ονομάζεται Σταυριάτης ή Σταυρός και η πρώτη του μήνα Πρωτοσταυριά. Σε πολλά μέρη οι ναυτικοί λένε: «Του Σταυρού σταύρωνε και δένε» γιατί ο καιρός αρχίζει και χαλάει και πρέπει να δεθούν τα καράβια. Σε άλλα μέρη οι γεωργοί λένε: «Του Σταυρού σταύρωνε και σπέρνε» και κατεβάζουν το σταυρό απ’ τα στάχυα του θερισμού και πάνε τους σπόρους στην εκκλησία. Για να ευλογηθεί η γη και να δώσει πάλι καρπούς. Σε κάποια χωριά της Κέρκυρας, οι γυναίκες ζυμώνουν με νερό, αλεύρι και βασιλικό από την εκκλησία. Λένε ότι στο μέρος που οι άπιστοι άνθρωποι είχαν πετάξει τον Τίμιο Σταυρό, φύτρωσε βασιλικός και μοσχοβολούσε ο τόπος.
Ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας του τρύγου, γι’ αυτό σε πολλά μέρη τον λένε Τρυγητή ή Τρυγομηνά. Ο τρύγος κλείνει με την περίφημη γιορτή κρασιού που γίνεται σε πολλά μέρη της πατρίδας μας.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
« Ψιχαλίζει, λίζει, λίζει και το μάρμαρο ποτίζει
και η νονά μου κοσκινίζει, να μου κάνει το κουλούρι
να το βάλω στο πιθάρι, να το φάω το Γενάρη »

Ο Οκτώβριος είναι ο δέκατος μήνας του χρόνου. Είναι ο μήνας της φθινοπωρινής σποράς. Γι’ αυτό και σε πολλά μέρη τον λένε Σπαρτό. Για να σπείρει όμως ο γεωργός πρέπει να βρέξει ο Θεός. Έτσι τα πρωτοβρόχια θα βοηθήσουν τη σπορά. Αν όμως δε βρέξει;
Σε πολλά μέρη κάνουν λιτανεία. Μαζεύονται, δηλαδή, όλοι στην εκκλησία, ο παπάς δίνει ευχές και όλοι μαζί βγαίνουν στα χωράφια να παρακαλέσουν το Θεό για βροχή.
Στην Ήπειρο και τη Μακεδονία έχουν ένα έθιμο που λέγεται «Περπερούνα». Στολίζουν ένα μικρό κοριτσάκι με λουλούδια και πρασινάδες και μαζί με άλλα κορίτσι, πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας. Κάθε νοικοκυρά ρίχνει στο κεφάλι του κοριτσιού νερό για να ρίξει ο Θεός βροχή και να έχει η γη καρπούς.
‘Ένα άλλο σημαντικό σημάδι μέσα στον Οκτώβρη είναι στις 26 του μήνα η γιορτή του Αγίου Δημητρίου. Γι’ αυτό και λέγεται Αγιοδημήτρης ή Αγιοδημητριάτης. Οι κήποι γεμίζουν χρυσάνθεμα. Οι κτηνοτρόφοι απ’ εδώ και πέρα αρχίζουν να κατεβαίνουν με τα κοπάδια τους στα χαμηλά μέρη για να ξεχειμωνιάσουν.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
Ο Νοέμβριος είναι ο ενδέκατος μήνας του χρόνου. Έχει πολλά ονόματα από τους Αγίους που γιορτάζουν αυτό το μήνα, αλλά και από τις δουλειές των γεωργών. Τον λένε λοιπόν Αϊ Ταξιάρχη ή Αρχαγγελιάτη, Φιλλιπιάτη ή Αγιαντρέα ή Αντριά. Ακόμα τον λένε Σποριά, Σπαρτάρη, Νειαστή (ο μήνας που οργώνουν), Βροχάρη ή Σκιγιάτη γιατί μεγαλώνει η νύχτα και πέφτει σκιά στη γη.
Στις 14 Νοεμβρίου, γιορτή του Αγίου Φιλλίπου, ξεκινά ο χειμώνας και οι γεωργοί πρέπει να τελειώνουν τη σπορά και οι κτηνοτρόφοι απ’ τα βουνά να κατεβούν χαμηλότερα.
Σε διάφορα χωριά οι άνθρωποι αποθηκεύουν τροφή γι’ αυτούς και τα ζώα. Οι χωρικοί πιστεύουν ότι ο Αϊ Μηνάς μηνάει του χιονιού να ‘ρθει αλλά και προστατεύει τα ζώα από τους λύκους. Γι’ αυτό οι γυναίκες στη γιορτή του Αγίου (11 Νοεμβρίου) ράβουν ένα κομμάτι μάλλινο ύφασμα και λένε ότι «ράβουν το στόμα του λύκου».
Στις 21 Νοεμβρίου είναι τα Εισόδια της Θεοτόκου και σε πολλά μέρη οι γεωργοί έχουν αργία και τρώνε ένα φαγητό, τα Πολυσπόρια. Βάζουν δημητριακά, όσπρια, σταφίδες, αμύγδαλα, καρύδια και πετιμέζι. Όλοι εύχονται «και του χρόνου πιο καλή σπορά». Την ίδια μέρα γιορτάζουν και οι ένοπλες δυνάμεις της πατρίδας μας.
Στις 30 Νοεμβρίου είναι η γιορτή του Αγίου Αντρέα. Αντριεύει το κρύο και το χιόνι. Όμως οι γεωργοί πιστεύουν ότι ο Άγιος θα βοηθήσει να είναι καλή σπορά.

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
Ο Δεκέμβριος είναι ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του χρόνου. Μέσα σ’ αυτό το μήνα κάνει πολύ κρύο, τελειώνει η σπορά και το φως λιγοστεύει. Το Δεκέμβρη έχουμε τις μικρότερες μέρες και τις μεγαλύτερες νύχτες. Από τις 12 Δεκεμβρίου, γιορτή του Αγίου Σπυρίδωνα, «μεγαλώνει η μέρα σπυρί – σπυρί» και ως τις 20 Δεκεμβρίου του Αγίου Ιγνατίου οι άνθρωποι λένε «αύριο είναι ο Άγιος Αγνάντιος, αγναντεύει ο ήλιος προς το καλοκαίρι». Σε πολλά μέρη, επειδή αυτό το μήνα έχουμε Χριστούγεννα, ονομάζουν το Δεκέμβρη «Χριστουγεννιάρη, ή Χριστουγεννά». Αυτό το μήνα βγαίνουν από το κέντρο της γης και το σκοτάδι, οι καλικάντζαροι. Μαύροι, κουτσοί και άσχημοι, πριονίζουν το δέντρο που κρατάει τη γη. Και όταν δε μένει παρά μια κλωστίτσα για να κοπεί το δέντρο, την παραμονή των Χριστουγένννων, ανεβαίνουν στη γη και μένουν μέχρι των Φώτων όπου φεύγουν μην αντέχοντας τον Αγιασμό του παπά. Το δέντρο της γης όμως έχει γιατρευτεί και έχει γίνει όπως πρώτα. Οι καλικάντζαροι απογοητευμένοι θα ξαναρχίσουν τη «δουλειά» τους μέχρι τα επόμενα Χριστούγεννα. Οι γεωργοί, θέλοντας να ευχαριστήσουν τα ζώα που βοήθησαν στη σπορά, γιορτάζουν στις 18 Δεκεμβρίου τον Άγιο Μόδεστο, τον προστάτη τους. Σε πολλά μέρη αυτή τη μέρα δίνουν στα ζώα άρτους από την εκκλησία για να γίνουν γερά.

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
Ο Ιανουάριος ή Γεννάρης είναι ο πρώτος μήνα του ημερολογίου. Πήρε το όνομά του από το ρωμαϊκό Θεό Ιανό, το θεό της αρχής και του τέλους του χρόνου και της ζωής των ανθρώπων. Το άγαλμα του Θεού, στη πόλη Ρώμη, είχε δύο πρόσωπα. Το ένα κοίταζε τη είσοδο της πόλης και το άλλο την έξοδο. Δηλαδή μπροστά στο μέλλον και πίσω στο παρελθόν. Στο χέρι του κρατούσε το κλειδί που με αυτό άνοιγε όλες τις πόρτες και τον καινούριο χρόνο.
Οι άνθρωποι παλιά πίστευαν ότι την πρώτη ημέρα του Ιανουαρίου γεννιέται ο ήλιος. Γι’ αυτό και ο λαός ονομάζει το μήνα αυτό Γεννάρη γιατί γεννά η μέρα, αλλά και τ’ αρνιά.
Από την πρώτη του μήνα και πρώτη του χρόνου, οι άνθρωποι προσπαθούν να είναι ευτυχισμένοι. Έτσι η πιο συνηθισμένη ευχή των ανθρώπων από παλιά είναι «γεροσύνη, καλοσύνη και πολλά αγαθά». Πολλοί άνθρωποι δοκιμάζουν την τύχη τους στα τυχερά παιχνίδια.
Από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα, δώδεκα μέρες, πάνω στη γη κυκλοφορούν οι καλικάντζαροι που άφησαν το κέντρο της γης και ανέβηκαν να πειράξουν τους ανθρώπους. Τα Θεοφάνεια (6 Ιανουαρίου) ο παπάς με Αγιασμό τους διώχνει για να γυρίσουν στο κέντρο της γης.
Στις 18 Ιανουαρίου γιορτάζει ο Άγιος Αθανάσιος. Στο Σουφλί η γιορτή αυτή τιμάται ιδιαίτερα αφού στην επάνω γειτονιά της πόλης μας υπάρχει εκκλησία που φέρει το όνομα του Αγίου. Σε άλλες περιοχές (π.χ. Κορνοφωλιά) την ημέρα αυτή γίνονται τα «κουρμπάνια».

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
Οι εφτά μήνες του χρόνου έχουν 31 μέρες και οι πέντε 30. Ο Φλεβάρης όμως, ο δεύτερος μήνας του χρόνου, έχει 28, γι’ αυτό τον λένε Κουτσοφλέβαρο και κάθε 4 χρόνια έχει 29 μέρες, έτος δίσεχτο, κακότυχο. Το όνομά του προέρχεται από το ρήμα februare που σημαίνει καθαρίζω, εξαγνίζω. Ο μήνας ήταν αφιερωμένος, από τους Ρωμαίους, στο Θεό του Άδη Φέβρονο και ήταν μήνας των νεκρών, μήνας πένθους γι’ αυτό ήθελαν να τον εξαγνίσουν με τελετές(εξαγνισμούς).
Αρχίζει με τα Συμόγιορτα, τρεις γιορτές σημαδιακές για τους αγρότες. Την 1η Φεβρουαρίου, του Αγίου Τρύφωνα, προστάτη των αμπελουργών. Οι γεωργοί παίρνουν αγιασμό και ραντίζουν τα αμπέλια. Ύστερα από τη γιορτή αυτή αρχίζουν να κλαδεύουν, να οργώνουν και γενικά να φροντίζουν τ’ αμπέλια τους. Το δίσεχτο χρόνο δε φυτεύουν αμπέλια. Τη 2η Φεβρουαρίου γιορτάζει η Υπαπαντή. Τη μέρα αυτή ο Άγιος Συμεών υποδέχτηκε στο ναό το Χριστό βρέφος. Οι μυλωνάδες δεν αλέθουν και οι γεωργοί αρχίζουν το 2ο και 3ο όργωμα και φυτεύουν τα ψιμικά, καλλιέργειες όπως φασόλια ρεβίθια, κηπευτικά. Την 3η, του Αγίου Συμεών και οι έγκυες προσέχουν να μην κάνουν καμιά δουλειά για να μη «σημειώνεται» το παιδί, να μην έχει κανένα «κουσούρι».
Ο Άγιος Χαράλαμπος που γιορτάζει στις 10, προστατεύει τα κοπάδια των τσοπάνηδων αλλά και τις πόλεις και τα χωριά από τη φοβερή πανούκλα. Σε πολλά χωριά ύφαιναν μέσα σε μια μέρα ένα πανί κι έφτιαχναν μια ποδιά ή ένα πουκάμισο για χάρη του Αγίου. Ο άγιος Βλάσης, στις 11, προστατεύει ανθρώπους και ζωντανά από το λύκο, τα τσακάλια και τ’ άγρια ζώα. Οι άνθρωποι τρώνε όλοι μαζί στάρι μαγειρεμένο με μέλι και βούτυρο ή κρέας από ζώα που σφάζουν στην Αυλή της εκκλησίας.
Οι Απόκριες: Η Κυριακή του Τελώνη και Φαρισαίου, η Κυριακή του Ασώτου, η Κυριακή της Κρεοφάγου, η Κυριακή της Τυροφάγου. Είναι το Τριώδιο, τρεις χαρούμενες εβδομάδες πριν τη Μεγάλη Σαρακοστή, από την Καθαρή Δευτέρα μέχρι το μεγάλο Σάββατο και με νηστεία που κρατά 40 μέρες.
Στις 29, γιορτάζει ο Άγιος Κασσιανός. Στη Μυτιλήνη, την έχουν για γιορτή των τεμπέληδων, γιατί ο Άγιος Κασσιανός «βαστάει της οκνιάς τα κλειδιά».

ΜΑΡΤΙΟΣ
Ο Μάρτης είναι ο τρίτος μήνας του χρόνου. Είναι η αρχή της Άνοιξης γι’ αυτό και σε κάποια μέρη τον ονομάζουν Ανοιξιάτη. Ο ήλιος ζεσταίνει λίγο λίγο και η φύση βλασταίνει ξανά.
Στον τόπο μας ο ερχομός της άνοιξης συνδέεται με τη επιστροφή των χελιδονιών. Την 1η Μαρτίου στα χωριά γυρνούν τα παιδιά από σπίτι σε σπίτι μ’ ένα ξύλινο χελιδόνι στολισμένο και τραγουδούν τα χελιδόνια. Επίσης σε πολλά μέρη της πατρίδας μας τη μέρα αυτή τα παιδιά φορούν στα χέρια τους το «μάρτη» ένα βραχιολάκι φτιαγμένο από κόκκινη και άσπρη κλωστή στριμμένη, για να μη τους «πιάσει ο Μάρτης» και μαυρίσουν. Όταν δουν πελαργό βγάζουν το βραχιολάκι αυτό και το τοποθετούν κάτω από μια μεγάλη πέτρα ή το βάζουν στη λαμπάδα της Ανάστασης να καεί.. Με την αρχή της άνοιξης, το Μάρτη, εμφανίζονται και πολλά κακά: αρρώστιες, ενοχλητικά ζώα όπως οι ποντικοί και τα φίδια. Γι’ αυτό σε μερικά μέρη την 1η του Μάρτη σπάνε τσουκάλια και τραγουδούν: « Έξω ψύλλοι και κοριοί, μέσα ήλιος και χαρά και καλή νοικοκυρά» Ο Μάρτης μας φέρνει την κάψα του ήλιου και το καλοκαίρι. Τον λένε και πεντάγνωμο, πότε κλαίει και πότε γελάει, δηλαδή αλλάζει συνεχώς διαθέσεις ο καιρός, άλλοτε κάνει καλές μέρες και άλλοτε βρέχει και κάνει κρύο. Στις 9 του Μάρτη είναι η γιορτή των Αγίων Σαράντα Μαρτύρων και στις 25 η γιορτή του Ευαγγελισμού, η πιο μεγάλη γιορτή γι’ αυτό το μήνα, γι’ αυτό και λέγεται και «Βαγγελιώτης».

ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Η Άνοιξη και το Πάσχα. Ο Απρίλιος είναι ο τέταρτος μήνας του χρόνου και αυτό το μήνα όλα ανοίγουν: τα δέντρα, τα λουλούδια, ο καιρός. Την πρωταπριλιά οι άνθρωποι το ‘χουν σε καλό να λένε ψέματα, να κοροϊδεύουν. Σε πολλά μέρη λένε ότι με τα ψέματα «γελούν τα δέντρα και βγάζουν καρπό». Μα αυτός που ξεγελιέται, όλο το χρόνο θα είναι γελασμένος.
Τον Απρίλη ο καιρός σταθεροποιείται πια στην καλοσύνη. Οι βροχές του Απρίλη είναι ευεργετικές και κάνουν τα σπαρτά να μεγαλώνουν. Είναι τόσο ευεργετική η βροχή του Απρίλη που σε κάποια χωριά τη μαζεύουν σε μπουκάλι και τη δίνουν ως φάρμακο για κάποια αρρώστια. Μεγάλο κακό στα σπαρτά κάνει το χαλάζι του Απρίλη.
Οι δυο μεγάλες γιορτές του μήνα είναι στις 23 του Αγίου Γεωργίου και στις 25 του Αγίου Μάρκου. Σε πολλά μέρη ο Απρίλης λέγεται και Αγιωργίτης. Ο Αϊ Γιώργης είναι ο μεγαλύτερος Άγιος των κτηνοτρόφων, ο προστάτης των κοπαδιών και του στρατού μας.
Η μεγάλη γιορτή της άνοιξης είναι το Πάσχα. Όλοι οι πιστοί προετοιμάζονται για να συμμετέχουν στα Άγια Πάθη του Χριστού. Τις μέρες αυτές σε πολλά μέρη καίνε τον Ιούδα, δηλαδή το κακό. Το Πάσχα είναι συνδεδεμένο με το καλό φαΐ. Μετά από 40 ημέρες νηστεία, ο οβελίας στη σούβλα είναι το έδεσμα της ημέρας.

ΜΑΪΟΣ

Ο Μάιος μας έφτασε εμπρός βήμα ταχύ
να τον προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή.

Λουλούδια ας μαζέψουμε και ρόδα και κρίνα
στεφάνι να πλέξουμε του Μάη μ΄εκείνα…

Ο Μάιος, πέμπτος μήνα του χρόνου, είναι ο μήνας ο Καλομήνας, ο Λούλουδος, ο Τριανταφυλλάς. Τα λουλούδια ανθίζουν, στα δέντρα κρέμονται νόστιμοι καρποί κι όλη η φύση οργιάζει στα καταπράσινα λιβάδια.
Το έθιμο της Πρωτομαγιάς να στολίζουμε τις πόρτες των σπιτιών με στεφάνια λουλουδιών έρχεται από τα πολύ παλιά χρόνια και τότε συμβόλιζε την υποδοχή της δύναμης της φύσης στο σπιτικό. Στα μέρη της Μικράς Ασίας σε κάθε στεφάνι έβαζαν, εκτός από λουλούδια, ένα σκόρδο για τη βασκανία, ένα αγκάθι για τον εχθρό κι ένα στάχυ για την καλή σοδειά. Το μαγιάτικο στεφάνι στόλιζε τις πόρτες των σπιτιών ως του Αϊ – Γιαννιού του θεριστή και τότε το καίγανε στις φωτιές του αγίου.
Στις 21 Μαΐου, την ημέρα της γιορτής των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, στη Μακεδονία γιορτάζουν τα Αναστενάρια. Ένα έθιμο, που έφεραν οι πρόσφυγες της Ανατολικής Θράκης και συνεχίζεται μέχρι σήμερα στο Λαγκαδά και στο χωριό των Σερρών Αγία Ελένη. Οι αναστενάρηδες πατούν πάνω στα κάρβουνα και ψιθυρίζουν «στάχτη να γίνει, στάχτη να γίνει…», για να διώξουν κάθε κακό.
Μέσα στις χαρές του Μαΐου έρχεται και η αποφράδα μέρα, στις 29 του μηνός, η πικρή μέρα της άλωσης της Κωνσταντινούπολης. Όπως λέει ο θρύλος, ο παπάς που λειτουργούσε στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας, ακούγοντας τον καλπασμό των βαρβάρων και τις κραυγές των τρομαγμένων πιστών, πήρε το δισκοπότηρο με τα ιερά σκεύη της μεταλήψεως και βγήκε από το ιερό. Εκείνη τη στιγμή, στρατιώτες μπήκαν στην εκκλησία κα όρμησαν στον ιερέα, αλλά εκείνος με σταθερό βήμα, χάθηκε μέσα από μια σχισμή του τοίχου που έκλεισε αμέσως πίσω του.

ΙΟΥΝΙΟΣ
Ο Ιούνιος είναι ο έκτος μήνας του χρόνου. Ο ερχομός του μας φέρνει και το καλοκαίρι. Ο μήνας αυτός ήταν από τους Ρωμαίους αφιερωμένος στη θεά Ήρα, την οποία γιόρταζαν την 1η Ιουνίου. Ο λαός μας τον μήνα αυτό τον ονομάζει θεριστή, γιατί την περίοδο αυτή γίνεται ο θερισμός των χωραφιών. Επίσης λέγεται και Αϊγιαννίτης από τη γιορτή του Αϊ Γιάννιού, του Κλήδονα, του Φανιστή, του Λαμπροφόρου, του Λαμπαδάρη, στις 24 του μήνα (γενέθλια του Ιωάννου του Προδρόμου). Στη γιορτή αυτή δεσπόζει το έθιμο του ανάματος της φωτιάς, για να δυναμώσει ο ήλιος, που μπαίνει σε άλλη τροχιά από τις 21 Ιουνίου και του «αμίλητου νερού». Στη φωτιά ρίχνεται και το στεφάνι της Πρωτομαγιάς. Η ημερομηνία αυτή σηματοδοτεί το θερινό λιοτρόπι. Οι μέρες, στο βόρειο ημισφαίριο, αρχίζουν να μικραίνουν και οι νύχτες να μεγαλώνουν.
Για τους μαθητές, ο Ιούνιος είναι η απαρχή της ξενοιασιάς, διότι τελειώνουν τα μαθήματα στο σχολείο.

ΙΟΥΛΙΟΣ
Από την ιστορία γνωρίζουμε τον σπουδαίο Ρωμαίο αυτοκράτορα Ιούλιο Καίσαρα. Το 46 π.Χ. ο Καίσαρας υποχρέωσε όλους του κόσμου να χρησιμοποιήσουν ένα κοινό ημερολόγιο, το ιουλιανό, το οποίο ίσχυσε στην πατρίδα μας ως το 1923. Ο έβδομος μήνας του χρόνου πήρε, λοιπόν, το όνομά του από τον Ιούλιο Καίσαρα.
Ο ελληνικός λαός τον ονομάζει Δριμάρη, Αλωνάρη ή Αλωνιστή ή Αλωνευτή, διότι αυτή ήταν η εποχή του αλωνίσματος. Σε ένα ανοιχτό μέρος, το αλώνι, άλογα ή ζευγάρια βοδιών, καθοδηγούμενα με μαεστρία από τον ζευγολάτη, πατούσαν και έτριβαν τα στάχια από το θερισμό και έτσι ξεχώριζαν τα άχυρα από τον καρπό. Μετά ακολουθούσε το λίχνισμα με τον εξής τρόπο. Σήκωναν ψηλά με τον ξύλινο λιχνιστήρα τα άχυρα προς το μέρος που φύσαγε ο άνεμος, ώστε να τα παρασύρει παραπέρα και να μείνει στο αλώνι μόνο ο καρπός. Αυτόν το μήνα την τιμητική του έχει ο προφήτης Ηλίας. Στις κορυφές των λόφων, στα εκκλησάκια που είναι αφιερωμένα στον προφήτη, γίνονται πανηγύρια και γιορτές για να φυλάει ο άγιος τον κόσμο από τις ξηρασίες και τις ξαφνικές νεροποντές. Τη μέρα αυτή γίνονται και οι προβλέψεις για τα καιρικά φαινόμενα όλου του χρόνου, όπως λέει η παράδοση, διότι κάθε ώρα της ημέρας αυτής αντιστοιχεί και σε ένα μήνα του χρόνου. Άλλες σημαντικές γιορτές του μήνα είναι του Αγίου Κοσμά, την 1η Ιουλίου, της Αγίας Κυριακής στις 7, του Αγίου Προκοπίου στις 8, της Αγίας Μαρίνας στις 17, της Αγίας Παρασκευής στις 26 και του Αγίου Παντελεήμονα στις 27.
Ο Ιούλιος είναι από τους πιο ζεστούς μήνες. Τα παιδιά διασκεδάζουν στις εξοχές και τις παραλίες μακριά από τα βιβλία και τα μαθήματα, απολαμβάνοντας το ευλογημένο ελληνικό καλοκαίρι!

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

«Αύγουστε καλέ μου μήνα να ‘σουν δυο φορές το χρόνο»

Και αυτός ο μήνας, ο όγδοος κατά σειρά, οφείλει το όνομά του σε Ρωμαίο αυτοκράτορα, τον Οκταβιανό Αύγουστο, του αυτοκράτορα της «pax romana». Αρχικά ο μήνας είχε 30 ημέρες, αλλά ο αυτοκράτορας Αύγουστος πρόσθεσε μία ακόμη γιατί δεν ήθελε ο μήνας που ήταν αφιερωμένος στο όνομά του να έχει λιγότερες ημέρες από τον Ιούλιο, του Ιούλιου Καίσαρα. Έτσι αφαιρέθηκε μία ημέρα από τον Φεβρουάριο και προστέθηκε στον Αύγουστο.
Ο λαός μας, σύμφωνα με την παράδοση, παρατηρεί τις πρώτες 12 ημέρες του μήνα. Πιστεύει ότι στις μέρες αυτές, στα «μερομήνια», κάθε μέρα δείχνει τον καιρό που θα κάνει κάθε μήνα του χρόνου.
Ο Αύγουστος είναι ο πλουσιότερος και αφθονότερος μήνας του χρόνου. Οι κτηματίες συγκεντρώνουν τη σοδειά τους.
Η εορτή που δεσπόζει αυτό το μήνα δεν είναι άλλη από την Κοίμηση της Θεοτόκου. Η Παναγιά μας, η προστάτης του ελληνικού έθνους, η Μεγαλόχαρη που στέκεται πάντα δίπλα μας στις δύσκολες στιγμές, τιμάται από την εκκλησία μας στις 15 Αυγούστου. Επίσης σημαντική εορτή είναι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Η ημέρα αυτή μας θυμίζει ότι έρχεται σιγά σιγά ο χειμώνας και στις 29 Αυγούστου ο Αποκεφαλισμός του Αγίου Ιωάννου.
Ο Αύγουστος είναι ο κατεξοχήν μήνας των διακοπών. Η ζέστη είναι πολλή. Μετά τις 15 του μήνα αρχίζουν τα μελτέμια, πνοή δροσιάς. Οι μέρες αρχίζουν αν μικραίνουν.

ΜΗΝΕΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: