Σχολιάστε

about…

ceb1cf80cebfcf88ceb7-cf83cebfcf85cf86cebbceb9cebfcf851

Το Σουφλί είναι κτισμένο στην ανατολική πλαγιά του δίδυμου λόφου του προφήτη Ηλία (Αϊ-Λιά), ενός από τα τελευταία υψώματα της πολύκορφης Ροδόπης.

Βρίσκεται στο κέντρο του νομού Έβρου καθώς απέχει 65 χλμ. από την Αλεξανδρούπολη (νότια) και 50 χλμ. από την Ορεστιάδα (βόρεια). Εντάσσεται στην παρέβρια περιοχή καθώς απέχει 500 μέτρα από τον ποταμό Έβρο.

Είναι η μοναδική «πόλη του μεταξιού» γνωστή ακόμη για το κρασί, το τσίπουρο και τα αλλαντικά, καθώς επίσης και την πλούσια παράδοση και πολιτιστική κληρονομιά.

Για πρώτη φορά το Σουφλί αναφέρεται από τον Τούρκο περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή, κατά το 1667 μ.Χ., με το όνομα Σοφουλού. Την περίοδο εκείνη ήταν ένα κεφαλοχώρι μουσουλμανικό μοναστήρι που ήταν στην περιοχή. Υπάρχει όμως και άλλη εκδοχή που λέει ότι το Σουφλί πήρε την ονομασία του από τ’ όνομα βυζαντινού γαιοκτήμονα που λέγονταν Σουφλής.

Είναι ωστόσο ιστορικά διαβεβαιωμένο ότι το Σουφλί κατοικούνταν από την Αλεξανδρινή εποχή. Αυτό διαπιστώνεται από αντικείμενα που βρέθηκαν στην περιοχή, καθώς και την ανακάλυψη τάφων της ελληνιστικής περιόδου. Όμως το έντονο θρακιώτικο στοιχείο στα έθιμα της περιοχής μαρτυρεί την καταγωγή των Σουφλιωτών από το μεγάλο θρακικό φύλο της βαλκανικής χερσονήσου και των νησιών του βορειοανατολικού Αιγαίου.

Ανάπτυξη του Σουφλίου

Από τον 19ο αιώνα, το Σουφλί αποτελούσε το διοικητικό κέντρο μιας πλούσιας περιοχής με 60.000 περίπου κατοίκους, η οποία εκτεινόταν και στις δύο πλευρές του Έβρου.

Η σημαντική πληθυσμιακή συγκέντρωση και η ανυπαρξία πλησιέστερων πόλεων, είχαν ως αποτέλεσμα την ανάδειξη του Σουφλίου σε σημαντικό εμπορικό κέντρο μιας ευρύτερης περιφέρειας.

Από το προξενείο της Ελλάδας στην Αδριανούπολη μαθαίνουμε ότι το 1858 λειτουργούσε στο Σουφλί αλληλοδιδακτικό σχολείο και η κοινότητα διέθετε για πληρωμές δασκάλων 6.500 γρόσια.

Κατά την περίοδο 1870-1880 σημειώθηκε μεγάλη ανάπτυξη στο Σουφλί. Η κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής και του σταθμού (1872) έδωσε την πρώτη ώθηση στην οικονομική του ανάπτυξη.

Ταυτόχρονα η ανακάλυψη, από τον Παστέρ, μεθόδου καταπολέμησης των ασθενειών των κουκουλιών συντελεί στην ανάπτυξη με γοργού ρυθμούς της σηροτροφίας .

Το 1877 ο αριθμός των κατοίκων του Σουφλίου υπολογίζεται σε 4.680 άτομα.

Το 1900 ο πληθυσμός ανεβαίνει στους 10.000 κατοίκους και το 1908 στις 12-13.000 κατοίκους.

Παράλληλα με την εμπορική του σημασία το Σουφλί είχε αναδειχθεί και σε σημαντικό βιοτεχνικό κέντρο. Ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να γίνει στη βιοτεχνία της καροποιίας, η οποία προμήθευε με βοϊδάμαξες, φημισμένες για την εξαιρετική στερεότητά τους, ολόκληρη την περιοχή της Θράκης.

Η κτηματική έκταση του Σουφλίου, κατά την πριν από το 1922, περίοδο, περιλάμβανε 16.000 στρέμματα μορεώνων, 6-7.000 στρέμματα αμπελώνων και 4.500 στρέμματα αγρών.

Η δεύτερη σημαντική απασχόληση του Σουφλίου μετά τη σηροτροφία, και μάλιστα παλιότερη από αυτή, είναι η αμπελουργία.

Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι η παραγωγή κρασιού στο Σουφλί κατά τον 19ο αιώνα έφτανε τα 2 εκατομμύρια λίτρα περίπου.

Ωστόσο η ανάπτυξη της σηροτροφίας και η επέκταση των μορεοφυτειών που επακολούθησε είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της αμπελοκαλλιέργειας. Όμως η σηροτροφία, αν και πολύ διαδεδομένη, δεν αποτελούσε μοναδική απασχόληση. Ήταν περισσότερο συμπληρωματική και εποχιακή. Είχε μπει σ’ όλα τα σουφλιώτικα σπίτια και το δίμηνο Μαΐου – Ιουνίου απασχολούσε γεωργούς, εμπόρους, επαγγελματίες κι άφηνε ένα ικανοποιητικό εισόδημα.

Πολιτιστική άνθιση

Συγχρόνως με την οικονομική ανάπτυξη επέρχεται κοινωνικοπολιτιστική άνθιση και άνοδος του πνευματικού επιπέδου των κατοίκων. Πριν από τα μέσα του 19ου αι. κτίζονται οι δύο εκκλησίες Άγιος Γεώργιος και Άγιος Αθανάσιος αληθινά κοσμήματα ακόμα και σήμερα.

Περίπου στα 1860 δημιουργείται η Αστική Σχολή (σήμερα λειτουργεί σαν Β΄ Δημ. Σχολείο) και το 1880-82 κτίζεται και λειτουργεί το Παρθεναγωγείο Σουφλίου (σήμερα Α΄ Δημ. Σχολείο ).

Από το 1878 υπήρχε ο «θεατρικός όμιλος Σουφλίου» και το 1905-10 παρουσιάζεται άλλος « θεατρικός όμιλος ». Από το 1900 στην Αστική Σχολή διδάσκεται το μάθημα της μουσικής .

Βαλκανικοί πόλεμοι – Α΄ παγκόσμιος πόλεμος

Όμως οι βαλκανικοί πόλεμοι αρχικά και ο Α΄ παγκόσμιος πόλεμος στη συνέχεια, μετέβαλαν την περιοχή της Θράκης σε θέατρο πολεμικών επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα τη σηροτροφική κρίση και γενικά την υποβάθμιση της περιοχής μέχρι το 1920.

Ακόμη η ενσωμάτωση του Σουφλίου στην Ελλάδα μετά το 1922, σηματοδότησε την οικονομική του παρακμή. Η απώλεια της ενδοχώρας που βρισκόταν στην ανατολική όχθη του ποταμού Έβρου και η συνακόλουθη μείωση του πληθυσμού της Ελληνικής πλέον επαρχίας Σουφλίου είχε ως αποτέλεσμα τη συρρίκνωση της τοπικής αγοράς και κατ’ επέκταση τον περιορισμό των εμπορικών και βιοτεχνικών δραστηριοτήτων της πόλης του Σουφλίου. Έτσι το Σουφλί από διαμετακομιστικό και εμπορικό κέντρο μετατράπηκε σε παραμεθόριο με όλα τα μειονεκτήματα της παραμεθορίου περιοχής.

Επιπλέον η διχοτόμηση της Θράκης στέρησε από το Σουφλί ένα μεγάλο μέρος των κτηματικών του εκτάσεων που βρίσκονταν στην ανατολική όχθη του Έβρου, και τα οποία πέρασαν πλέον στην τουρκική επικράτεια. Πιο συγκεκριμένα, το 1922, παρέμειναν στο Σουφλί 9.000 στρέμματα μορεώνες και 2.500 στρέμματα αγροί, ενώ οι αμπελώνες είχαν καταστραφεί εντελώς από τη φυλλοξήρα.

Έτσι κατά τη νέα περίοδο, που άρχισε μετά την ενσωμάτωση του Σουφλίου στην Ελλάδα, η σηροτροφία απέμεινε ως η κυριότερη πηγή χρηματικών εισοδημάτων για τους Σουφλιώτες.

Οι διάφορες καλλιέργειες σε σιτάρι , αραβόσιτο και σίκαλη εξασφάλιζαν την αυτάρκεια της διατροφής της πόλης. Επίσης οι κάτοικοι του Σουφλίου εκμεταλλεύονταν τον κενό χώρο ανάμεσα στα μορεόδεντρα και φύτευαν κυρίως όσπρια και άλλα πρώιμα ή όψιμα δημητριακά (πολυκαλλιέργεια ) .

Κατά τη δεκαετία του 1920 – 1930 υπήρχαν 600 περίπου επαγγελματίες σηροτρόφοι, μέλη του Γεωργικού Προμηθευτικού Συνεταιρισμού που παρήγαν 120.000 κιλά χλωρά κουκούλια το χρόνο. Επίσης κάθε οικογένεια του Σουφλίου ανεξάρτητα από τις άλλες δραστηριότητές της, έκανε εκτροφή κατά μέσο όρο 3-4 περίπου κουτιά μεταξόσπορο (25 γραμμ.), τα οποία απέδιδαν 135 – 180 κιλά χλωρά κουκούλια.

Β΄ παγκόσμιος πόλεμος

Με το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο και τη γερμανική κατοχή σταματά κάθε εμπορική και πνευματική δραστηριότητα . Όλα λειτουργούσαν υποτυπωδώς. Με την αποχώρηση των Γερμανών τον Αύγουστο του 1944 και την αρχή του εμφυλίου πολέμου το Σουφλί γεμίζει ξανά κόσμο. Οι κάτοικοι των γύρω χωριών συγκεντρώνονται στο Σουφλί για λόγους ασφαλείας και μένουν ως το τέλος του 1948 .

Νεότερα χρόνια

Από το 1949 οι κάτοικοι του Σουφλίου φιλειρηνικοί, φιλοπρόοδοι και φιλεργατικοί, αγωνίζονται συνεχώς για να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσής τους.

Όμως η εφεύρεση του συνθετικού μεταξιού και η πτώση των τιμών των κουκουλιών οδηγούν στην παρακμή της σηροτροφίας. Οι μουριές σιγά – σιγά λιγοστεύουν και με τον αναδασμό σχεδόν εξαφανίζονται.

Η παρακμή της σηροτροφίας σε συνδυασμό με την έλλειψη βιομηχανικών μονάδων ανάγκασε τον πληθυσμό να μεταναστεύσει στα αστικά κέντρα ή στο εξωτερικό.

Πηγή: ΚΠΕ Σουφλίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: